محققان دانشگاه فلوريداي امريکا به حل يک معماي علمي که هفت دهه شيمي دان ها را سرگردان کرده بود، کمک کردند. به نظر مي رسد يافته هاي اين تيم در آينده منجر به توسعه ي حافظه هاي رايانه اي قوي تر و ليزر گردد.
شيمي دان ها دريافته اند که چرا نوع ويژه اي از کريستال ها که با عنوان آمونيوم دي هيدروژن فسفات يا ADP شناخته شده است، به شيوه ي غير معمولي عمل مي کند. ADP در سال 1938 با تعدادي خصوصيت هاي الکتريکي غير معمول کشف شد که به طور کامل شناخته شده نبود و به اين ترتيب نزديک به هفتاد سال دانشمندان را سرگردان نمود. در تحقيقات جديد، آن ها با استفاده از ابر رايانه ها و تجزيه هاي محاسباتي توانستند براي اولين بار دليلي که منجر به خصوصيت هاي غير معمول در ADP مي شود را مشخص کنند. ADP مانند تعداد زيادي از کريستال ها خصوصيت هاي الکتريکي نشان مي دهد که فروالکتريک گفته مي شود. مواد فروالکتريک شبيه آهن ربا، قطب بار دار مثبت و منفي را در پايين تر از دماي ويژه اي که از مشخصات هر ماده است، نگه مي دارند.به اين دليل ADP و ساير مواد شبيه آن، براي ذخيره و انتقال داده ها مفيد هستند. بنابراين ADP معمولاً در ابزارهاي حافظه ي رايانه، فناوري نوري فيبر، ليزر ها و ساير کاربردهاي نوري-الکتريکي به کار مي رود.
آن چه که محققان در مورد ADP پيچيده مي دانستند خصوصيت غير معمول آن به عنوان ماده ي آنتي فروالکتريک بود. در آنتي فروالکتريسيته يک لايه از مولکول در کريستال يک قطب منفي و يک قطب مثبت دارد اما لايه ي بعدي داراي بار معکوس است. اين بار معکوس لايه به لايه در تمام کريستال ديده مي شود.
شيمي دان ها با استفاده از ابر رايانه ها توانستند محاسبات بسيار پيچيده و متعددي را انجام دهند که ممکن نبود در آزمايشگاه انجام شود. به عنوان مثال آن ها توانستند تا زاويه ي يون هاي آمونيوم را در ADP تغيير دهند و سپس تأثيرات آن را روي بار الکتريکي کريستال محاسبه کنند و اين دستاورد سرانجام منجر به حل اين معماي هفت دهه اي شد.
محققان دريافتند که موقعيت يون هاي آمونيوم در ترکيب همانند وجود تنش يا نقص هاي کريستالي، معين مي کند که ماده رفتار فروالکتريک يا آنتي فروالکتريک داشته باشد. تحقيقات اين تيم از دو نظر داراي اهميت است. اول اين که، منجر به ساخت ترکيبات جديدي در آينده مي شود که داراي دو خصوصيت فرومغناطيس و آنتي فرومغناطيس باشند. اين کشف درهاي تازه اي را در فناوري حافظه ي رايانه ها مي گشايد و شايد نقشي را در توسعه ي رايانه هاي کوانتومي ايفا کند. دوم اين که، اين تحقيق شيوه ي تازه اي در آزمايش مواد با استفاده از ابر رايانه ها مي باشد . به اين ترتيب مي توانيم به سرعت آزمايش هايي را که حتي در آزمايشگاه ممکن نيست، انجام دهيم تا ببينيم مواد در شرايط متفاوت چگونه عمل مي کنند.