شيميست ها در ساعت 6.02 بعد از ظهر يا صبح ، 23 اکتبر هر سال به افتخار عدد مول جشن مي گيرند . آمادئو آووگادرو دانشمندي است که مطالعات با ارزشمندي در شيمي انجام داده است.

دانش آموزان دبیرستان هدی نیز هم زمان با این تاریخ نمایشگاهی شامل روزنامه دیواری های شیمی تهیه دیده اند.در این زمینه بروشورهایی نیز آماده ارائه بین دوستان و معلمان گرامی در آموزشگاه های دیگر نیز دارند.

۲۳ اکتبر (ماه دهم میلادی) از روی عدد آووگادر که ۱۰ به توان ۲۳ دارد اقتباس شده است.

 

اين شيمي فيزيکدان ايتاليايي در 9 جون 1776 در تورين زاده شد ، پدرش وکيلي برجسته و کارمندي عاليرتبه بود . آمادئو ، نخست درسهاي دوره ي ابتدايي را در خانه فرا گرفت و سپس براي آموختن درسهاي دوره متوسطه به دبيرستاني در زادگاهش روانه شد . از آنجا که او از يک خانواده ي بسيار مذهبي برخوردار بود به پيشه ي قضاوت روي آورد و در رشته ي حقوق درس خواند و به درجه دکترا در قانونهاي کليسا دست يافت و به کارهاي حقوقي پرداخت.


وي پس از چندي به علوم تجربي روي آورد و به فلسفه ي طبيعي هم علاقه نشان داد و به اين ترتيب به صورت خصوصي رياضي و فيزيک را فرا گرفت . احتمال مي رود که او شيفته ي کشف هاي جديدي هم ميهن خود الساندر ولتا شده باشد زيرا نخستين پژوهش علمي مشترک او و برادرش در زمينه ي برق بود .


آمادئو در دانشکده ي وابسته به فرهنگستان تورين درس ميداد که به استادي فلسفه ي طبيعي در کالج ورچلي نيز دست يافت . با تاسيس نخستين کرسي فيزيک و رياضي در شهر تورين ايتاليا ، آووگادرو به اين مقام رسيد و در سال 1809 نيز استادي رياضي و فيزيک را از آن خود کرد .با اين که سال بعد به علت دگرگوني هاي سياسي از اين کرسي برکنار شد ، اما پس از دو سال به عنوان افتخاري استاد ممتاز دست يافت . او در سال 1820 استاد فيزيک دانشگاه تورين شد.


آووگادرو نظريه گيلوساک را در باره ي گازها بررسي کرد و در سال 1811 از راه آزمايش و محاسبه نشان داد که حجم هاي برابر از گازهاي گوناگون، در دما و فشار ثابت داراي تعداد مولکولهاي برابر هستند. اکنون اين مفهوم را "فرضيه يا قانون آووگادرو " مي نامند .


بيشترين شهرت آووگادرو از فرضيه اي بود که در سال 1811 ارائه کرد . او نخستين کسي بود که بين اتم و مولکول تفاوت قائل شد و در واقع واژه ي مولکول را به واژگان شيمي وارد کرد . با وجود همه ي اين تلاشها ، پس از چندي نظريه هاي آووگادرو به فراموشي سپرده شد ، زيرا دالتون آن را کنار گذاشت و برسيليوس هم به کلي از آن بي خبر بود . کانيتسارو روشهاي تازه اي را براي تعيين جرم اتمي ارايه داد که در آن از فرضيه ي به فراموشي سپرده شده ي آووگادرو ، بهره گرفته بود .


اين دانشمند به درستي فرضيه هاي آووگادرو پي برده بود و به شدت به دفاع از آن پرداخت و ديدگاههاي خود را چنان بازگو کرد که شيميدان ها را شيفته ي خود ساخت ، درست در زماني که نيم سده از چشم فرو بستن آووگادرو از جهان مي گذشت